Havet var hovudvegen
I mange hundre år var sjøen den viktigaste vegen til og frå Brandasund. Den lune hamna låg godt plassert i den ytre skipsleia og gav vern og tilgang til handel, fiske og vidare ferdsel langs kysten.
Silda forma staden
Under dei store sildeperiodane på 1700- og 1800-talet blei Brandasund eit viktig sentrum for fisket på Sørafeltet. Mange menneske og fartøy var knytte til fisket, mottaket og handelen når silda kom.
Hamna gav ly, medan sjøhus, saltebuer, lager og andre bygningar gjorde det mogleg å ta imot, foredle og lagre fangst. Handverkarar og handelsfolk leverte varer og tenester til fiskarane og til dei som reiste gjennom området.
Eit knutepunkt ved kysten
Kystleia knytte Brandasund til andre handelsstader og bygder. Gjestgjevarstaden gav reisande ein stad å stanse, og skyssordningar kunne føre dei vidare. Sjøen var både arbeidsplass, transportveg og grunnlaget for kontakten med omverda.
Frå sjøveg til veg
Vegsambandet ut til øyane kom i 1991. Det endra kvardagen og gjorde Brandasund tilgjengeleg frå landsida, men staden er framleis prega av havet, hamna og den maritime historia.
Kjelder
Framstillinga byggjer særleg på Kringom – Brandasund og den regionale omtalen hos Fjord Norway.
Les meir om handelsstaden og Slåtterøy fyr.